Achteraf Blog

Ga ik een keer een weekje golfen en dan kan ik er niet eens over bloggen. Zo vaak doe ik dit soort dingen niet  en ik wist op voorhand dat hier wel iets over te schrijven zou zijn. Helaas werkt het wifi van de Roompot huisjes voor geen meter. In de huisjes is betaald wifi dat niet werkt en bij de receptie is er gratis wifi dat ook niet over houdt. Sterker, mijn moeder moet tot drie keer een poging doen om de golf clinic met haar pinpas te betalen. Simpelweg omdat het wifi netwerk er uit ligt. Zo laat Roompot zich wel van een heel onprofessionele kant zien.  Geen betalingen kunnen ontvangen omdat er geen wifi netwerk is. Een vakantie park runnen met meer dan 600 huisjes en geen puber vriendelijk wifi kunnen aanbieden. Wel een beetje sneu.

Goed dat gezegd hebbende dan nu net golf verhaal,……

Ehm,….. eigenlijk is er niet echt een golf verhaal. Er is natuurlijk wel iets over te zeggen. Bijvoorbeeld over de reden waarom ik dit doe. Die is heel simpel te beantwoorden. Mijn ouders zijn 50 jaar getrouwd en ze bieden dit als midweek vakantie voor het hele gezin aan. Weigeren was niet echt een optie. Daarnaast is golf ook best leuk. Heel lang geleden heb ik al een keer een clinic gevolgd en ik kan me nog goed herinneren dat ik er toen ook weinig van kon. En toch is het leuk. Hoe leg ik dat nu weer uit? Het zit hem in het feit dat er soms wel iets lukt. Ik sla 10 keer hopeloos mis en de elfde keer een prachtige bal. Die elfde bal is dan toch gaaf. Wouw!!! Een keihard mini mini balletjes met een stuk staal een meter of 100 verderop weg gemept en even kijken naar de mooi vluchtfase. Gaaf!! Elke rake klap is weer genieten en tussendoor klooi ik maar wat aan. Vooral het slaan met de chipper club gaat me heel slecht af. De bedoeling is dat je met deze club heel makkelijk een bal omhoog slaat en vervolgens op de green te laten neerploffen. Ik kan er alleen maar een bal mee over het gras laten rollen die geen millimeter van de grond afkomt. En die bal is dan altijd óf veel te hard is en de hele green over rolt, óf veel te zacht en nauwelijks een paar meter van zijn plek komt.

Het enige wat me wel goed afgaat is het putten. Af en toe sla ik ook een mooie verre bal maar het putten gaat me toch veruit het beste af. Dat is een van de weinige dingen van het golf waar nauwelijks techniek voor nodig is. Het is meer goed nadenken wat je gaat doen, de richting bepalen, snelheid bepalen van de bal en dan een kunstje doen. Dat kunstje is vanuit je schouder met de putter die bal een tikkie geven. En ondanks dat het allemaal best moeilijk is en lang niet alles goed gaat is het allemaal best dolle pret. Lol hebben we zeken. Een beetje scheuren met een golfkarretje. Wat rommelen op een heuse golfbaan. Ballen zoeken in de struiken en af een toe een hele mooie bal meppen.

Best voor herhaling vatbaar maar dat heb ik vandaag niet gedaan. Ik ben weer gewoon ouderwets gaan koersen op Sloten. Een beetje rondjes rijden om de sportvelden zonder verder doel. Gewoon moe worden, dat soort werk. En het koersen ging me vandaag goed af. Het was een niemand-mag-ontsnappen koers, een het zal-en-moet-een-massaspurt-worden koers. En meestal presteer ik dan hopeloos. Sprinten kan ik niet en wegrijden is onmogelijk omdat er een heel arsenaal aan renners aanwezig is die aansturen op een massaspurt en elke uitloop poging wordt in de kiem gesmoord. En toch rij ik top 10 vandaag en dat met een peloton van meer dan 100 man. Ik heb geen idee hoe ik het voor elkaar krijg maar ik zit op het eind gewoon goed vooraan en ik kan mee sprinten in de voorste linies. Ik gok dat er hooguit een renner of acht voor me over de streep rijden. Geld verdien ik er helaas niet mee omdat ik geen chip heb gehuurd voor de tijdsregistratie maar wel heel gaaf om te ervaren wat een weekje golven voor de vorm kan doen.

Groot rondje Leiden

Pas na 80 kilometer wordt mijn fiets ronde vandaag leuk. Daarvoor was het meer kommer en kwel. Ik zat alleen maar te mopperen op mijn fiets, mezelf af te vragen waarom ik dit soort saaie kwellingen mezelf aan doe. Een monster rit van 130 km met een koude en harde noordwesten wind en slecht 11 graden over veel klinker wegen. Welke idioot doet dit nu voor zijn lol?

Ik dus, alhoewel ik er heel weinig lol aan beleefd heb de eerste 80 km. Stomme kou, stomme wind, stomme klinkerwegen en ook nog een heup gewricht dat irriteert. Ik kon niet genieten van het landschap. Van de schapen en de lammeren in de wei. Ik zag alleen maar zwanen en ganzen en katten, beesten die me al eerder een hoop ellende hebben bezorgd. Ik fiets door typisch Nederlands polderlandschap met knotwilgen, sloten, bruggetjes en werk busjes van Eneco en het hoogheemraadscap de Stichtse Rijnlanden. Dat laatste is een hele mond vol maar in de praktijk is het niks anders dan een man met een donkerblauwe jas die met een lange stok in de sloot staat te prikken. Mijn route gaat voornamelijk over hele smalle wegen met knotwilgen en aan beide kanten een  sloot. En wind, wind, wind en wind. Tegenwind, kou, stomme klinker wegen en mijn heup irriteert.

En ik hou niet van noordwesten wind. Nooit gehouden ook. Het geeft alleen maar instabiel koud weer. En toch fiets ik. Ik denk dat ik gewoon meer van wielrennen houd dan dat ik baal van het weer. Pas na een kilometer of 80 heb ik eindelijk de wind goed mee en is het even gedaan met de buts wegen. Tijd om gas te geven en het gemiddelde wat op te krikken wat inmiddels onder de 28 is gezakt. Het begint ook weer langzaamaan leuker te worden en op het moment dat ik met een pontje het water over moet, besluit ik om om te fietsen. Voornamelijk ook omdat ik geen cash geld bij me heb, ik was namelijk vergeten dat in deze route een pont zat. Daarom fiets ik om via Aalsmeer en zodoende komt mijn ronde ook uit 150 kilometer in plaats van de geplande 130.

Thuis ben ik moe en ga ik in bad. Wordt die tobbe ook nog eens gebruikt. De laatste keer kan ik me niet eens meer heugen.

Brrrr,.....koud begin van Pasen

Het is 11 graden, er staat een stevige en koude noordwesten wind die ik tegen heb. Ik fiets naar huis en dit is het begin van het paasweekend dat deze keer goed is voor 6 dagen vrij. De vooruitzichten zijn somber, een gevalletje April-doet-wat-het-wil. Ik heb eigenlijk wel zin in een paar lange fietstochten. Nog eens een keer een honderdvijftiger fietsen met een pril zonnetje. Het hoeft niet eens 20 graden of meer te zijn voor mij, 14 is ook goed. Wel graag droog en niet teveel wind. Dat is eigenlijk al waar ik naar verlang. Een blik op de weeronline kaart heeft me echter geleerd dat het kil weer wordt. Druppels, kou, regen wind en wolken. En vooral wind uit de verkeerde hoek. West en Noordwest. Dat geeft doorgaans nooit aangenaam weer. Alleen maar koude wind, buien en kou.

Hmm,……

Ik ga er bijna humeurig van worden. Gelukkig gebeurt er ook nog iets grappigs voor mijn neus. Tenminste, ik vind het tafereel wat ik zie vooral grappig om er verder over door te filosoferen. Ik fiets even in het zog van een e-bike omdat ik de tegenwind wat beu ben. Die e-bike rijdt zo’n 27 kmh en heeft geen blauw plaatje. Naast de vrouw op de e-bike rijdt een man op een snorfiets. Zelfde snelheid. Beiden roken een peuk. De vrouw een sigaret, de man een kleine sigaar. Tot zover nog niks gelogen en geen gespeculeer maar waar kijk ik nu precies naar? Waarschijnlijk een echtpaar op stap. Hij op de snorfiets, zij op de nep-fiets. Ik fietste 22 kmh voordat ik werd ingehaald. De vrouw gaat in de veel meer rechtop positie 5 km harder. Ik zeg, goede elektromotor, daar zit wat power achter. Misschien even tijd om de natuurkunde les weer wat op te frissen en te herinneren dat snelheid winnen veel extra vermogen kost. De natuurkunde regel is twee keer zo hard is 8 keer zoveel vermogen leveren. Twee tot de macht 3 drie dus. Een simpel voorbeeld is een auto met een vermogen van 120 pk en een top van 200 kmh. Op top snelheid worden alle pk’s gebruikt, bij 100 km slecht nog maar 1/8 van 120. Vijftien dus.  Stel dat de vrouw zonder e-power 15 kmh zou hebben gefietst dan heeft ze dus nu 5,8 zoveel vermogen nodig. Oh ja,….. wacht. Ze rookt. Echt sportief schat ik haar daardoor niet in. Misschien zou ze zonder ondersteuning en deze wind slechts 12 kmh halen. In dat geval is het motortje zelfs goed 11,4 keer het zelf geleverde vermogen. Met een grove schatting kan ik rustig zeggen dat ze zelf ongeveer 12-14% van het vermogen voor deze snelheid zelf levert. De man levert gewoon 0% van het geleverde vermogen zelf. Die is gewoon liever lui dan moe en geeft het ruiterlijk toe. Zij niet. Zij is nog in de ontkenningsfase. Iets in de trant van, maar ik fiets zelf nog.

Ja tuurlijk troela. Je beweegt je benen en je zuigt je longen vol rook. Die krachteloze beenbeweging zorgt er vervolgens voor dat de Bosch motor de e-power levert, mede mogelijk gemaakt door groene stroom van Eneco. Waar zouden ze eigenlijk naar op weg zijn? Toch niet de sportschool, hoop ik. Die zou ik helemaal hilarisch vinden. Eerst je peuk oproken en daarna gaan sporten. En dan na afloop aan de toog pinten drinken. Daarna weer na huis op die nep-fiets en daar op bank ploffen met een zak chips.

Ok,…. Misschien draaf ik wat door in mijn redenering en overdrijf ik het geheel een beetje. Maar op een e-bike met full power tegen de wind in knallen met een peuk in je bek? Tsssssss,…….. dan vraag je er ook wel om

Milaan-San Remo (zonder Sporza)

Tot mijn stomme verbazing komt in de digitale gids tot de conclusie dat Sporza Milaan-San Remo niet uitzendt. Wat is dit nu? Afgelopen woensdag zat ik nog naar Nokere koerse kijken wat werkelijk een pietepeuterig kleine koers is. Van alles wat er nu gebeurt op het gebied van de voorjaarskoersen in het wielrennen is Nokerse Koerse echt de klein Duimpje onder de grote jongens. Even voor de duidelijk, Milaan-San Remo behoort tot de 5 monumenten in de wielrennerij. Er zijn 5 koersen die de naam monument mogen dragen. Vijf eendagskoersen in het hele jaar die hoogste en speciale titel mogen dragen. Samen met de Ronde van Vlaanderen, Parijs-Roubaix, Luik-Bastenaken-Luik en de ronde van Lombardije behoort Milaan-San Remo tot de meest prestigieuze wielerkoersen. En Sporza zendt dit dus niet uit.

Ik ben bang dat ik een stuk nieuws heb gemist en dat tegenwoordige de grote koersen niet meer bij Sporza te zien en zijn verhuisd naar een commerciële partij.  Dat zou een enorme aderlating zijn voor de Nederlands wielerfans. Niemand kijkt namelijk de NPO. Het commentaar van  en Dijksta en Ducrot is niet om aan te horen. En nu moeten we naar eurosport gaan kijken als alternatief. Ik hoop heel erg dat óf mijn digitale gids vandaag even in de war was, óf dat Sporza hun enorme blunder heeft ingezien en weer gewoon koers gaat uitzenden. Zoals het hoort.

Ik kijk trouwens geen koers maar ik wil het opnemen. Ik heb namelijk deze zaterdagmiddag ander bezigheden maar ik ben wel zo wieler verslaafd dat ik de koers wil zien. Ik neem me ook voor om geen nieuws aan te zetten, niet op nu te kijken en ook geen wielerfora te lezen. Ik wil de uitslag nog niet weten. Zo idioot ben ik. Misschien zeggen andere dat ik niet helemaal spoor, en dan geef ik ze nog gelijk ook. Maar ik neem het wel op en ik zit zondagochtend na het ontbijt wielrennen te kijken. Het geen nieuws volgen is gelukt en ik ben in onwetendheid over de afloop. De koers verloopt verder zoals vanouds. Er is een kopgroep met totaal onbekende namen dat voorop fietst en het peloton controleert de voorsprong. Naarmate de wedstrijd vordert verkleint hun voorsprong en op de voet van Cipressa worden ze gegrepen. Daarna is het oorlog in het peloton. Daarvoor trouwens ook al toen de ploegen van de sprinters hun kopmannen naar voren hebben gebracht. Het is dan de bedoeling dat die sprinter (die vaak niet kunnen klimmen) op de Cipresse langzaam weer naar achter zakken tot in de staart van het peloton en op het vlakke stuk tussen de Cipressa en de Poggio worden ze weer naar voren geholpen. Dat in de hoop dat ze de Poggio overleven en mee kunnen sprinten op de via Roma in San Remo. Het is een tactiek die soms werkt maar vandaag niet. Dat komt vooral door het verschroeiende tempo dat Sky en team Sunweb er op na houden en daarmee het peloton link uitdunnen. Dat de Cipressa op rammen is een contra tactiek van de ploegen met een net-niet sprinter. Die hebben wel een goede sprinter maar net niet genoeg om echte massasprinters te  kunnen kloppen en die doen nu een poging het peloton uit te dunnen. Zoiets heet in wielertermen eens flink aan de boom schudden om de rotte appels eruit te laten vallen.

De tactiek van Sky en Sunweb werkt. Een groep van hooguit een man of 40 rijden samen de Poggio op. Iedereen vandaag heeft schrik voor Sagan, de huidige wereldkampioen die in bloedvorm is en deze koers is zijn specialiteit. Zo’n beetje iedereen heeft zitten speculeren hoe ze Sagan zouden kunnen isoleren om zelf een poging te hebben om te winnen. En het grappige is dat Sagan zichzelf vandaag isoleert. Hij valt aan op de laatste kilometer van de Poggio en ramt zo hard omhoog dat de commentatoren denken dat hij al aan de afzink is begonnen. Alleen Alaphilipe en Kwiatkowsky kunnen volgen. In de afdaling behouden ze hun voorsprong en de twee volgers laten Sagan het werk doen. Ze zijn allang blij dat ze kunnen volgen en is nog maar te hopen dat ze tegen zijn sprint zijn opgewassen. Die laatste paar kilometer is dolle pret om naar te kijken. Komt dat peloton toch nog terug? Gaat alles wel goed in die ziedende afdalingen? Gaat er toch nog iets gebeuren in die laatste paar vlakke kilometers? Nog 500 meter te gaan en nu zal toch iemand de sprint moeten gaan inzetten. Ik schuif naar verder op naar het puntje van de bank en mijn blik wordt nog aandachtiger.

Plop,….. blauw scherm. Einde opname en er langlaufen langlaufer in beeld.

Grrrrrr,……. Ik barst in lachen uit. Wat een anticlimax is dit. Ik schuif het kijken van Milaan-San Remo voor me uit maar wel zodanig dat ik nog niet weet wie er wint en dan gebeurt er zoiets knulligs. De opname van Eurosport is met 500 meter koers te gaan gestopt en mis de finale sprint. Hilarisch.

Ik kijk even later de beelden terug op nu terug en dan zie ik dat Kwiatkowsky de beste sprint in huis had vandaag.

De Omloop

G1      86,7 km | P.     6’17”

6 Renners schuilen in elkaars wiel laverend tussen het verkeersmeubilair, diepe spleten midden op de weg en geparkeerde auto’s. Het is de kopgroep van vandaag die het niet gaat halen.  Krom voorover gebogen liggen ze op hun stuur, de koude wind trotserend.  Al 111 km gehad, nog ruim 80 te gaan over Belgische K-wegen. Kasseien, af en toe een steile bult, beton wegen en kapot gereden stroken. Op de achtergrond babbelen José de Cauwer en Michel Wuyts over van alles en nog wat maar voornamelijk toch over de koers. Af en toe wordt dit onderbroken door een bibberende stem vanaf de motor van Renaat Schotte.

Ik hou van de koers, ik hou van de koers informatie links boven in beeld. G1 86,7 km | P. 6’17” Groep 1 heeft nog 86,7 km te gaan en het Peloton (P) zit op 6 min en 17 sec. G1 zijn dus die zes renners die voor sponsor belangen en hun eigen eergevoel ten strijde zijn getrokken maar de winnaar komt niet vaak uit de vroege kopgroep. En eindelijk, eindelijk is het koers. Echte koers. Geen veldrijden, geen ronde van Dubai en geen ronde van de Middellandse zee. Het is de omloop het Nieuwsblad. De eerste echt voorjaarskoers die er toe doet. De eerste voorjaarskoers op Noord-West Europese bodem. De eerste koers die iedereen wél wil winnen. De eerste keer dat we weer na maanden kunnen kijken naar typisch Vlaams landschap. Rommelig, veel lint bebouwing, bakstenen, groen, elektriciteitspalen en zich netjes gedragend publiek met winterjassen aan en mutsen op.

G1     65,9 km | P.     4’19”

De koers vordert. De voorsprong slinkt. Het aantal kasseien stroken stijgt. Gefietst heb ik vandaag zelf niet. Dat is iets wat er eigenlijk wel bij hoort. Zelf wielrennen, thuis komen, douchen en eten en daarna op de bank ploffen en Sporza inschakelen. Het was 4 graden vanochtend en de buienradar voorspelde veel regen. Ik dacht laat maar, ik ben geen prof. Ik heb het bij anderhalf uur sportschool gehouden. Morgen misschien meer. Morgen is Kuurne Brussel Kuurne. Weer op de bank TV kijken. Inmiddels is de eerste renner met  een gebroken sleutelbeen is al afgevoerd. En de eerste massale valpartij waar meer dan 25 renners en fietsen in elkaar verstrengeld op de koude klinkers liggen, is ook al gezien.

G1     55,6 km | G3       2’04”

De finale gaat beginnen. Ik pak nog een kopje thee en een koekje erbij. Heerlijk, koers op TV.