Bagage kwijtraken is niet business as usual, die koffers komen doorgaans wel aan. Niet altijd dus, en nu dus ook, anders blog ik er niet over.
Ik ben drie keer mijn bagage kwijt geraakt. Een keer in Venezuela, na een super snelle tussenstop in Madrid. Een keer in Thailand na weer een super snelle tussenstop in Parijs. En ook nog een keer op weg naar huis, na een tussenstop op Heathrow. Daar hadden ze wel tijd, maar geen efficiëntie. Bagage kwijtraken op weg naar huis is eigenlijk alleen maar makkelijk. Ik kan gewoon naar huis, geen gezeul met bagage, en ze brengen mijn fiets weer thuis.
Ik ben nu ook mijn bagage kwijt geraakt op een traject waar ik het nooit van had gedacht. Amsterdam - Alicante, ruim te voren op Schiphol mijn bagage bij de afwijkende bagage band afgegeven. Een vlucht, geen tussenstop, rustig stabiel weer, geen hoogseizoen. How can this possibility go wrong?
Ja, dat kan dus. En ongelukkigerwijs niet alleen mijn fiets, maar ook de gewone tas is foetsie. De grond stewardess dacht dat het beter was om mijn grote rugzak ook via de afwijkende bagage te versturen. Er zaten teveel uitstekende lusjes aan en die zou mogelijk in het bagage systeem ergens vast komen te zitten.
Ik heb een uur staan wachten bij band 14 in Alicante, totdat ik het beu was en daarna op zoek gegaan naar hulp. Geen Transavia helpdesk, waar dan wel hulp zoeken? Volgens de AI Gemini moet ik bij Aveopartner zijn, maar die blijken dicht. AI zat weer eens vol overtuiging de plank mis te slaan. Ik moet me bij Menzis melden, die hebben namelijk een minuscuul logotje van Transavia ergens op de balie geplakt. Tuurlijk. Na drie keer vragen, kom ik daar ook achter. De medewerker in kwestie is behulpzaam en ziet heel rap dat mijn bagage Amsterdam nooit heeft verlaten. Ik moet een formulier invullen en geduld hebben. Misschien best veel geduld legt hij uit. Want de volgende dag is Allerheiligen en dat is een nationale feestdag in Spanje.
Ik heb nauwelijks wat bij me, toilettasje, één schone onderbroek en verder niks. Ook geen telefoon oplader. Dan maar met de taxi naar het appartement. Slapen en morgen verder zien.
Vandaag is dus morgen en ik heb net bij een mini bazaar supermarktje, die gelukkig open was, ontbijt gekocht een nieuwe telefoon oplader.
Alicante, let the fun begin 😏
