koers Sloten 25-4-2008

Koers op Sloten. In tegenstelling tot vorige week loopt het vandaag wel lekker. Het weer is mooi (18C) en er staat niet zoveel wind. Het peloton is 65 man groot en het houdt er een redelijk tempo op na. Het gemiddelde staat op het einde op 41,5 en ik haal in tijdens de eindspurt 56,5 kmh. Er zijn vandaag 4 premies sprints. De eerste en de laatste bemoei ik me niet mee. Tijdens de tweede rij ik wel mee naar voren maar zit nog te ver van achteren om mee te kunnen doen. Voorafgaand aan de derde premiespurt proberen er mensen weg te rijden en dat lukt ze redelijk. Bij het bruggetje (900 m voor de finish) zijn er 7 man vooruit. Op het bruggetje spring ik er achteraan. Twee man haal ik in die inmiddels kapot zitten. Ik sluit aan bij een groepjes van 3. Twee man vooruit sprinten voor P1 en P2. Ik mag sprinten voor P3. Ik maak handig gebruik van het sleurende werk van een renner. Ik ga te vroeg aan (250 m voor de finish), maar ik rijd makkelijk bij de drie weg. De Polar geeft inmiddels 193 aan. Lang geleden dat deze zo hoog stond. Tot aan de uitsprint zit ik een beetje uit te hijgen in het peloton. Voor het eerst sinds heel lange tijd weet ik tijdens deze koers eindelijk eens naar voren te dringen op het einde. Resultaat in de eindsprint is P10. Als ik nog wat brutaler en harder durf te rijden in de laatste kilometer gaat er zelfs nog meer inzitten.

koers amersfoort 19-4-2008

Koers op Amersfoort. Alles loopt slecht. Ik ben te laat en moet me haasten; al voorafgaand aan de koers staat mijn Polar te hoog. Ik heb een hekel aan wind en daar staat er vandaag genoeg van. Ondanks dat zit het tempo er goed in. Ik heb moeite het laatste wiel te houden. Mijn Polar staat nagenoeg constant op 180. Na 25 min koers lig ik eraf. Ik rijd nog 40 min door in wisselende groepjes van 2-4 man. Er wordt vandaag veel spul eraf gereden en de veslagenen rijden een beetje samen om nog wat te kunnen trainen. Ik baal van dit resultaat; er zat helemaal niets in de benen!

koers sloten 15 maart 2008

koers op sloten; peleton rijdt een mooi constant tempo (40-42); er zijn weinig uitval pogingen en ik kan makkelijk volgen. Op 1,5 km voor de finish lig ik perfect voorin. Op 500 meter rijden er in een keer 25 man voor m'n neus. Hoe heb ik zo kunnen slapen! Ik sprint op de 50x12 en duw met gemak dit verzet rond. Alleen zit er teveel volk voor me om te kunnen winnen. Balen! Ongeveer P20 en 41,1 kmh gem.

zaterdag 23 feb

De tweede koers van het seizoen. Het is vandaag de eerste zaterdag van he jaar dat er weer Sloten gekoerst kan worden. Het weer is voor Februari begrippen erg lenteachtig te noemen. Het is een beetje bewolkt, 10 graden en er staat een straf windje. Er staan een man of 60 aan de start ik ben een van de weinige met ontblote kuiten. Mijn benen zijn nog niet geschoren en van rest weet ik het niet. De koers kan een beetje een saai verloop. Er zijn geen premies uit te delen vandaag en het eerst halfuur wordt er een beetje lukraak gedemarreerd zonder dat daar echter fut in zit. Het tempo ligt op 40 kmh en ik kan makkelijk volgen. Na een halfuur koers rijden er 10 man weg en het tempo in het peloton zakt in. Er is weinig animo voor een achtervolging en de 10 lijken een goede kans te maken. Maar, met een minuut achterstand komt er warempel leven in het peloton. De achtervolging is ingezet en het tempo stijgt. Renners waaieren het peloton uit, maar ik blijf in de staart rijden en laat anderen de gaatjes dichten. De 10 man komen dichterbij en elke als we er bijna zijn, proberen renners naar de kopgroep toe te springen. Dit halen ze echter niet en het verstoort het ritme van achtervolgen. Ik blijf achteraan rijden in de hoop dat de kopgroep wordt gegrepen. Dit gebeurt helaas net niet en wat rest is een pelotonspurt, waarin ik naar zevende van wordt. Maar het ging dus niet meer op de prijzen. Van de 60 man zijn er ongeveer 20 vanaf gewaaierd en 10 man hebben hard moeten rijden om vooraan te blijven.

totaal 55 km koers met 39,0 gemiddeld en P17 als resultaat.

eerste koers van het jaar

Het is vandaag fabelachtig mooi februari weer. Het is pas de tiende van de maand en het is nu al lenteachtig. Het wordt vandaag 12 graden; er is volop zon en er staat nagenoeg geen wind. Afgelopen nacht is wel koud geweest met -3 en in de vroege ochtend van de koers is het ook frisjes. Om 9:30 start vandaag in Amersfoort de voorjaar competitie. Ik heb gisteren een klein stukje gefietst om van het mooie weer te genieten zonder me te vermoeien voor vandaag. Ik ben benieuwd of alle arbeid in de sportschool van de laatste weken vandaag een beetje tot zijn recht wil komen. We starten met een grote groep renners, want als het mooi weer is, wil iedereen meegenieten. De grote groep start in fases. Eerst de amateurs-B, dan de veteranen, dan de dames en als laatste de nieuwelingen. De veteranen hebben er zin in vandaag en halen de B-amateurs na een 20 tal minuten in. Deze samengesmolten groep zal heel lang bij elkaar blijven en een gelijkmatig tempo blijven rijden. Er wordt ongeveer 38-39 kmh gemiddeld gereden met af en toe pieken en dalen naar 48 en 32. Ik kan dit tempo met gemak volgen en vraag me af waarom er niet harder gekoerst wordt. Normaal zijn er altijd wel wat actievelingen te vinden die de koers hard willen maken, maar vandaag niet. Het is de seizoensstart en veel mensen zitten waarschijnlijk een beetjes de kat uit de boom te kijken. Nadat de dames en de nieuwelingen hebben afgesprint, begint de koers een beetje te leven. De veteranen sprinten af en daarna is het bal voor de amateurs. De ene demarrage volgt de andere op. Het is hectisch aan de kop van de wedstrijd ik vind het wel grappig om me hier eens mee te bemoeien al zie ik ook wel in dat ik niet weg ga komen. Daar heb ik de benen toch niet voor. Halverwege de voorlaatste ronden nemen 3 man een kleine voorsprong en op start/finish krijg ik de ideale mogelijkheid om er naar toe te demarreren. Ik sprint weg uit het peloton, krijg een kleine voorsprong, maar ik kan niet goed tempo blijven rijden. 200 meter voor de finish wordt ik weer gegrepen door het overgebleven pelotonnetje. Ik spint niet meer mee. De uitloop poging heeft al mijn krachten gekost en heeft niets opgeleverd. Volgende keer beter. Ik ben redelijk tevreden met resultaat. de conditie is vooralsnog niet slecht te noemen.

zaterdag:

heel vroeg opstaan (03:40), snel ontbijten tas pakken en op weg naar Schiphol. Ik parkeer bij hotel Clariot en rijd met het pendelbusje Schiphol alwaar het een puinhoop is. Er staat een gigantische rij bij de incheckbalie en we moeten ons zorgen of we de kist wel gaan halen. Voor de balies van BMI, Lufthansa en Austrian is het dringen geblazen. Ik sta 2 uur in de rij alvorens ik aan de beurt ben. Mensen maken zich ongerust, anderen dringen voor en dat irriteert enorm. Om 7:05 heb ik mijn ticket, De kist moet om 7:15 de lucht ingaan. ik dring voor bij de douane controle en loop met gezwinde spoed naar de gate. Ze zijn al aan het boarden, maar ze hebben nog lang niet alle passagiers. Pas om 8 uut taxiën we weg. Alles heeft vertraging vanwege de mist en het gebrek aan personeel bij de incheckbalie. Om 8:15 gaan we de lucht in. De kist zit vol, de stoelen staan krap en de kist maakt veel herrie. Ik vlieg met Austrian Airlines en zodoende vlieg ik eerst naar Wenen en daarna naar Istanbul. Austrian blijkt een maatschappij te zijn met een groot aantal relatief klein kisten (fokker 100's en A319's met 100-130 zitplaatsen) en een zeer uitgebreid netwerk naar allerlei grote en kleine steden in Europa. Op de luchthaven van Wenen eet ik wat, internet een beetje en kijk naar de winkels. Mijn aansluitende vlucht naar Istanbul vertrekt om 13:15. Met een uur tijdverschil erbij land ik om 16:30 op Ataturk International Airport. Ik pak een taxi naar mijn hotel. Haast kenmerkt het gedrag van mijn taxi chauffeur. Hij doet zijn stinkende best om mij zo snel mogelijk op mijn bestemming te krijgen. Hoe eerder hij er is, hoe eerder hij zijn volgende vrachtje kan oppikken. Hij heeft helaas ook het vooruitdenkend vermogen van een amoebe. Verder dan 20 meter vooruit denken zit er niet in. Hij slingert van rijbaan naar rijbaan om een stukje harder te kunnen rijden. Na elke manoeuvre gaat echter zijn nieuwe baan langzamer. Hij spreekt ook fantastisch Engels. Hij kent de woorden 'yes' en 'no' en roept me ook nog de bekende toeristische attracties in het Turks toe. Hij blijft dit net zolang totdat ik zijn woorden herhaald heb. Na 10 keer Haga Sofia naar me hebben geroepen en driftig te hebben gewezen, spreek ik ook de woorden Haga Sofia. Daarna is hij weer een paar minuten stil, totdat de volgende attractie te zien is. Ik verblijf in hotel Nena wat een redelijk sjiek hotel is. Mijn bagage wordt voor me gedragen, er hangt internet in de lucht, het ontbijtbuffet is uitgebreid en je kijkt vanuit de ontbijt zaal regelrecht uit op de Haga Sofia en de Sultanamhmet moskee. 's vonds maak ik een wandeling en eet matig bij een touristen restaurant.

zondag:

de highlights.

Ik doe vandaag de Istanbul highlights. De haga sofia, de Sultanamhmet moskee en het Topkapi paleis. De Sultanamhmet moskee ziet eruit zoals je verwacht dat moskees eruitzien, en dan in het groot. De Haga Sofia ziet zoals elke modene tempel (theater, stadion) eruit ziet, maar dan oud. De Haga Sofia is een wereld beroemd gebouw en daarom is dus ook wereld beroemd. Het is in de loop der jaren in handen geweest van Moslims en van Christenen heeft een aantal aardbevingen doorstaan. Da´s leuk zoveel geschiedenis, maar daar wordt een gebouw niet mooier van. Het eerste wat in mij gedachten opkomt als ik door dit gebouw heenstruin is dat ik vorig jaar rondom deze tijd een in vergelijkbaar stond. Ik was toen in Florida en bezocht een wedstrijd van de lokale basketball ploeg (Orlando Magic). Het stadion is goed voor 30000 man aan publiek en kent volleddig identiek architectuur. Beide hebbin het midden van het gebouw een grote ruimte en daarom omheen een dubbele gallerij. Boven op de eerste gallerij een een tweede geplaatst zodat je ook vanuit een hoog persperctief de grote zaal ik kan kijken. In beide gevallen is rondom het gebouw een mooi park aangelegd. Het grote verschil zit hem in de afwerking. In Florida zitten er normale toiletten en kun bij verschillende kiosken iets te eten of drinken kopen. Alles is netjes afgewerkt en er mooie sport te zien. In de Haga Sofia zitten geen sanitaire voorzieningen noch een koffie automaat. Alle tegels liggen schots en scheef; de drempels zijn ware struikelblokken; er is weinig licht en de de verf bladdert van de muren. Oude meuk is niet echt aan mij besteed.

Het topkapi paleis is een verzameling van hele mooie gebouwen en tuinen. Het is hier prettig toeven. ik zou hier wel de hele dag op een bankje in het zonnetje een sigaartje kunnen roken. 's Avonds eet ik in het hotel. Ook dit lijkt niets echtr Turks en is meer voor de toerist bedoeld dan voor een fijnproever.

maandag:

bootje varen op de Bosporus.

Er bestaat een boottocht speciaal voor toeristen die de gehele Bosporus bevaart. Deze vertrekt volgens de reisgids in de haven van Eminönü. Vanuit deze haven blijken ook drie normale veerboten te gaan het Aziatische gedeelte van Istanbul. Van de de toeristenboot is geen spoor te vinden dit haventje. Ik zoek me een ongeluk en ontdek dat ik van de Turkse taal niets snap. Ik wel woorden maar kan er geen betekenis aangeven. Nergens staat iets in het Engels en nergens staan een bordje met :"domme toeristen, hier melden". Hoewel ik onmiskenbaar ben als toerist is er nu even geen enkele Turk die iets aan me wil verkopen te bekennen. Na een halv uur zoeken besluit ik maar een willekeurige boot naar de overkant te nemen. De overkant blijtk Üsküdar te heten en hiervandaan pak ik de boot naar Besiktas. Ik ga mijn eigen Bosporus cruise wel samenstellen. In Besiktas houden de ferries op en kom ik op wonderbaarlijke wijze een loket tegen van de toeristen boot. Ik koop alsnog een kaartje en vaar nu op mijn gemak naar het meest noordelijke van de Bosporus. De boot blijft hier 3 uur liggen alvorens terug te varen. Dit geeft de gemiddelde toerist de tijd om 2 dingen te doen. Het kasteel dat boven op de berg ligt te bekijken en te genieten van een uitgebreide lunch met veel vis. Ik besluit om de gemiddelde toerist te spelen en doe deze twee dingen. Het kasteel boven op de berg blijkt oud lelijk en vervallen te zijn (zoals zo vaak). Het uitzicht op de Bosporus is mooi en ziet er strategisch uit. Dat kasteel is vast in vroegere tijden gebouwd om vervelende schepen af te knallen die je om wat voor reden dan ook niet mocht. De lunch smaakt me goed. Eindelijk eens een fatsoenlijk restaurant.

dinsdag:

het is Kerstmis vandaag, maar daar is hier niets van te merken. Een enkele Nederlander die ik toevallig hoor, rept erover en een paar toeristen hotels en restaurants hebben een nepboom staan. Maar dat is dan ook alles. Geen kerstdiners, geen kerstshows op tv, geen kerstverlichting, geen kersttoespraak, alle winkels zijn open, de restaurants zijn gewoon en er zit geen mens (het is hier geen toeristen seizoen). ik wandel door de bazaars en koop een een nieuwe porte monnaie, mokken en lookum. Ik ontdek dat je beter op straat kunt eten dan in restaurants. Het is veel goedkoper en vaak ook lekkerder. ik maak een lange wandeling door het moderne Istanbul (op aanraden van mijn reisgids). Het is hier net zoals alle andere Europese steden, dus niet de moeite waard om iets te bezichtigen. Alleen is er beter eten te scoren. In de 'highlight' zone hebben ze veelal toeristen voedsel en dat is niet het beste wat de Turkse keuken te bieden heeft. Waarom toch? waarom zijn niet ook hier goede restaurants te vinden?

iets over de rare cultuur:

dit is een rare combi van Zuid-Europa en Islam cultuur. Als we even voor het gemak Europa in tweeën delen en daar wat vooroordelen bijschrijven komen we tot het volgende:

noord europa:

• protestant
• gereformeerd
• gereserveerd
• ascetisch
• niet uitbundig
• nuchter
• hard werken
• noeste arbeid

het zuiden van europa:

• katholiek
• joi de vivre
• liederlijk leven
• temparament
• macho gedrag
• wijn drinken

als we de islam in een van de twee hokjes zouden moeten duwen, dan is mijn voorkeur die van het 'noord-europa' hokje. Ook de islam is streng gelovig en verbiedt alcohol en andere geneugten des levens.

turkije is en zuid-europees en islamitisch. Dat is een rottige combi.

wat verder opvalt:

• veel zwerfkatten
• weinig bedelaars
• elke turk die je aanspreekt, wil iets verkopen
• politie zijn zielige macho mannekes (ze hebben hier nog heel wat te leren)
• politie lijkt mij vreselijk corrupt
• voordringen en duwen in de rij is typisch voor turken
• veel vrouwen met hoofddoeken. De toeristen niet de een helft van de turkse vrouwen wel
• veel straatverkopers
• oude auto's en veel hyundais
• politie om BMW F650 en met twee man op de motor
• het is een zuid-Europees en moslim land