In mijn trainingslogboek zie ik dat mijn laatste koers op 2
augustus was. Dat is dus meer dan 7 maanden geleden. 2014 was hiermee geen
productief wielerjaar. Een vage infectie heeft me na de zomer maanden van de fiets
af gehouden. Het was om zot van te worden. Die ellende is al lang weer geleden
en mijn vorm is onder andere dankzij 4 weken fietsen in Thailand afgelopen
winter weer behoorlijk op peil. De vraag van vandaag was of ik nog een beetje
mee kon komen in de trimmerskoers op Sloten. En antwoord luidt ja maar ik had
wel een makkelijke dag.
Zo rap als mijn laatste koers ging, zo tam is het vandaag.
Het gemiddelde stelt ook niet veel voor; uiteindelijk komen we uit op 39,6 kmh.
Een deel van de tempobeulen die hier doorgaans het forse tempo van de koers
doen laten oplopen, hebben op deze eerste lenteachtige dag van 2015 hun
snipperdag opgenomen. Ik vind verder niet zo erg. Niet dat ik nu ineens kansen
maak om hier iets te kunnen winnen maar ik kan daardoor wel redelijk makkelijk
wennen aan een peloton op snelheid. Alleen in ronde 13 en 14 is echt oorlog in
het peloton. Twee ronde wordt er fors doorgereden en het peloton waaiert in
vier waaiers uiteen. De straffe zuidenwind zorgt voor de schifting maar na twee
rondes ziedend hard koersen, is het peloton weer gesloten. Vervolgens gebeurt
er 4 rondes nagenoeg niets. De renners die hebben proberen te ontsnappen hebben
hun poging zien stranden en zijn moe. De renners die op een massa sprint uit
zijn en de uitloop poging hebben teniet gedaan, zijn ook moe. En iedereen die
met pijn en moeite kon volgen (ik dus) in dat spektakel is ook moe. Tijd voor
een soort van staak-het-vuren en een paar rondjes adempauze.
Met nog 3 ronden voor de boeg, komen er weer uitloop
pogingen. Kennelijk hebben er nog een paar renners puf gevonden. Maar de eerste
3 uitloop pogingen worden binnen een half rondje weer teniet gedaan. De laatste
uitloop poging slaagt wel. Meer dan 100 meters krijgt de kopgroep van 8 niet
maar ze houden wel knap stand. Van mij mogen ze. Als je met een jagend peloton
op de hielen vooruit weet te blijven dan kun je echt wel fietsen. In dat
jagende peloton zit ik dus ook waar ik voornamelijk bezig ben om gewoon de
koers uit te rijden en mee te sprinten voor P-doet-er-niet-toe. Ik vind dat
altijd wel geinig. Er zijn renners die nog voluit sprinten voor P40, andere
houden hun benen stil als ze zien niet bij de eerste 20 te eindigen. Ik heb nog
wel iets over en sprint mee omdat het mogelijk is. Het is geen nerveuze
toestand en ik heb ruimte om aan te zetten en gas te geven. Mijn
doet-er-niet-toe plek is iets van P35 vandaag. Ik vind het wel best en zoek de
warme douche op.
boeiend
BeantwoordenVerwijderenAls je het niet boeiend vind reageer dan niet. Toevalligerwijs vandaag je blog gevonden via www.fiets.nl
BeantwoordenVerwijderenPrima schrijfstijl, ga zo door! Zojuist ook je stukje over "10 jaar geleden gezien", heftig en doorzetter!
Ga zo door, Henk